Jeśli w trakcie histeroskopii diagnostycznej lekarz zauważy jakąś nieprawidłowość, może ją natychmiast usunąć i przekazać do analizy histopatologicznej. Na wycięcie zmian, takich jak mięśniaki podśluzówkowe, polipy endometrialne, polipy szyjki macicy, zrosty wewnątrzmaciczne czy wrodzone wady macicy np. obecną przegrodę, pozwalają dołączone do  histeroskopu mikronarzędzia chirurgiczne.

Histeroskopię przeprowadza się określonym momencie cyklu, tj. tuż po miesiączce, a przed owulacją, kiedy błona śluzowa macicy jest jeszcze dostatecznie cienka. Zabieg trwa od kilku do kilkunastu minut, a ponieważ wykonuje się go w krótkim znieczuleniu dożylnym, jest bezbolesny. Z tego jednak powodu pacjentka do zabiegu musi zgłosić się na czczo.

Przez kilka dni po zabiegu może utrzymywać się lekkie krwawienie z dróg rodnych oraz bóle podbrzusza. W tym czasie kobieta powinna odpoczywać, unikać wysiłku fizycznego i dźwigania ciężkich przedmiotów. W niektórych przypadkach lekarz może przepisać antybiotyk w celu uniknięcia infekcji. Histeroskopia jest zabiegiem bezpiecznym, a powikłania zdarzają się niezwykle rzadko. Jeśli jednak pomimo upływu czasu objawy nasilają się zamiast ustępować lub pojawi się gorączka, kobieta powinna niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

W klinice Gyncentrum koszt histeroskopii diagnostycznej w znieczuleniu ogólnym wraz z badaniem histopatologicznym wynosi 2000 zł, natomiast histeroskopia operacyjna również w znieczuleniu ogólnym wraz z badaniem histopatologicznym wynosi 2500 zł. 

Tak, histeroskopia jest zabiegiem wykonywanym w znieczuleniu ogólnym, podawanym dożylnie.

Wizytę kwalifikacyjną do histeroskopii odbędziesz w Klinice Gyncentrum we Wrocławiu przy ul. Orląt Lwowskich 1. 

Histeroskop wprowadza się przez kanał szyjki macicy. W trakcie zabiegu tkanki nie są więc nacinane i nie powstaje rana pooperacyjna. Niemniej jednak zabieg ten wiąże się z okresem rekonwalescencji, który może trwać od 7. do 14. dni.

Wskazaniem do histeroskopii diagnostycznej są:

• trudności z zajściem w ciążę
• niepłodność
• problemy z donoszeniem ciąży
• nawracające poronienia
• nieprawidłowości w budowie macicy
• podejrzenie przerwania ciągłości ściany macicy
• zaburzenia cyklu menstruacyjnego
• krwawienia niewiadomego pochodzenia
• zmiany rozrostowe endometrium
• zrosty, mięśniaki podśluzówkowe, polipy, przegrody

Wynik histeroskopii jest gotowy zwykle po ok. 3 tygodniach od zabiegu.

Badanie genetyczne po poronieniu polega na analizie materiału DNA należącego do płodu oraz rodziców pod kątem aberracji (mutacji) w chromosomach. W przypadku płodu próbkę do analizy stanowi fragment kosmówki, natomiast w przypadku rodziców niewielka ilość krwi obwodowej.

Tak! Poronienie, zwłaszcza pierwsze, jest dla wielu rodziców bardzo trudnym i bolesnym doświadczeniem. Często obwiniają się oni za stratę dziecka. Tymczasem nawet 80% ciąż kończy się przedwcześnie na skutek powstałych zupełnie spontanicznie wad genetycznych u zarodka. Rodzice nie mogą zrobić nic, aby uchronić przed nimi potomka. Informacja, że przyczyną poronienia była taka właśnie losowa wada genetyczna zdejmuje więc ciężar odpowiedzialności z rodziców, którzy mogą odzyskać spokój. Ponadto warto pamiętać, że wady obecne u zarodka najczęściej nie są dziedziczne i nie powtarzają się w kolejnych ciążach. Jedno poronienie nie musi oznaczać, że kolejna ciąża także zakończy się niepowodzeniem. Wynik badania genetycznego przeprowadzonego na materiale poronnym jest więc w pewnym sensie informacją pozytywną, bo oznacza, że kolejną ciążę prawdopodobnie uda się szczęśliwie donosić. Z drugiej strony wynik badania genetycznego dostarcza wielu cennych informacji, które mogą nadać kierunek dalszemu postępowaniu, by zminimalizować ryzyko kolejnych strat.

Po wczesnym poronieniu należy przede wszystkim skonsultować się z lekarzem ginekologiem, który oceni stan macicy i stwierdzi, czy oczyściła się ona sama, czy konieczne jest łyżeczkowanie. Po wczesnym poronieniu warto również rozważyć wykonanie badań genetycznych materiału z poronienia, które potwierdzą lub wykluczą obecność wad genetycznych odpowiedzialnych za stratę ciąży. Ponadto aż do momentu zakończenia krwawienia/ plamienia kobieta powinna też powstrzymać się od współżycia, unikać gorących kąpieli, sauny i wysiłku fizycznego.

Lista badań, jakie warto wykonać po samoistnym poronieniu nie ogranicza się jedynie do badań genetycznych. Poza badaniem materiału z poronienia, badaniem kariotypu rodziców oraz w kierunku trombofilii wrodzonej ginekolog może zlecić także:

• badania histopatologiczne płodu,
• badania poziomu hormonów tarczycy (TSH, FT3, FT4)
• badania poziomu prolaktyny, progesteronu, testosteronu
• badania narządów rodnych
• badania infekcyjne w kierunku cytomegalii, toksoplazmozy, różyczki (IgM)
• badania infekcyjne w kierunku chlamydiozy
• antykoagulant toczniowy LAC
• przeciwciała przeciwjądrowe ANA
• przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie (anty-TG)
• przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycowej (anty-TPO)

Tak, bez względu na moment zakończenia ciąży po poronieniu należy zgłosić się do ginekologa. Lekarz oceni, czy macica oczyściła się samodzielnie, czy może konieczne jest jej wyłyżeczkowanie. Jeśli po poronieniu w domu kobieta zgłosi się do szpitala, fakt ten zostanie odnotowany, a jeśli dodatkowo zdecyduje się określić płeć dziecka, będzie mogła ubiegać się o prawa przysługujące jej po poronieniu (56-dniowy urlop macierzyński, 4000 zł zasiłku pogrzebowego).

Polega ono na pobraniu próbki krwi obwodowej i określeniu liczby chromosomów w komórkach. Chromosomy te zawierają kompleksową informację genetyczną danej osoby. Przebadany kariotyp umożliwia wykrycie ewentualnych nieprawidłowości w liczbie oraz strukturze chromosomów, które mogą mieć wpływ na płodność człowieka oraz wiązać się z ryzykiem urodzenia dziecka z genetycznymi wadami wrodzonymi.

Kariotyp jest badaniem najczęściej zalecanym pacjentom. Dzięki niemu można wykryć m.in:

• delecje – zmiana w materiale genetycznym polegająca na utracie części chromosomu,
• translokacje- przeniesienie fragmentu chromosomu na inny chromosom,
• duplikacje – podwojenie fragmentu chromosomu
• obecność chromosomu markerowego – są to małe dodatkowe chromosomy, najczęściej nieznanego pochodzenia.

Wykrycie nieprawidłowości w liczbie lub strukturze chromosomów może dać odpowiedź na pytanie o przyczynę niepłodności lub nawykowych poronień u pary. Badanie umożliwia także ocenę ryzyka przeniesienia wady genetycznej na potomstwo. Wówczas może zostać wdrożone postępowanie, które zwiększy jej szanse na poczęcie zdrowego dziecka. Parom z nieprawidłowym wynikiem badania kariotypu proponuje się skorzystanie z metody in vitro, poprzedzonej diagnostyką preimplantacyjną.

Badanie kariotypu pozwala wykryć nieprawidłowości w liczbie i strukturze chromosomów odpowiedzialne za problemy z płodnością, nawykowe poronienia oraz obecność zespołów wad wrodzonych u dziecka, takich jak:

• zespół Downa (trisomia 21)
• zespół Edwardsa (trisomia 18)
• zespół Patau (trisomia 13)
• zespół Turnera (monosomia chromosomu X)
• zespół Klinefeltera (XXY)
• zespół supersamicy (XXX)
• zespół Jacobs (XYY)

Poza aberracjami liczbowymi badanie kariotypu potrafi wykryć nieprawidłowości w strukturze chromosomów, w tym delecje, duplikacje oraz transolokacje.

Nie, badanie kariotypu nie jest bolesne, ponieważ próbkę stanowi niewielka ilość krwi żylnej pobranej od rodziców. W przypadku badania kariotypu materiału z poronienia, próbkę stanowi natomiast fragment kosmówki zabezpieczony w soli fizjologicznej.

Nieustanny rozwój genetyki i biologii molekularnej człowieka umożliwia weryfikację przyczyn chorób zapisanych w DNA. Parom borykającym się z niepłodnością badania genetyczne mogą dać odpowiedź na pytanie o jej przyczynę. Ponadto diagnostyka genetyczna umożliwia wczesne wykrycie nieprawidłowości (np. chromosomowych) i ocenę ryzyka przeniesienia tych wad na potomstwo. Dzięki tej wiedzy już na wczesnym etapie ciąży, a nawet wcześniej – planując potomstwo – przyszli rodzice mogą sprawdzić, czy są obarczeni nieprawidłowościami genetycznymi, które mogą zostać przeniesione na dziecko i wraz z lekarzem zdecydować, jakie leczenie będzie w ich przypadku najlepsze.

Klasyczne badanie kariotypu wymaga przeprowadzenia hodowli komórkowej, dlatego na wynik trzeba czekać ok. 3 tygodni. 

Badanie kariotypu nie wymaga specjalnych przygotowań. Mimo iż przypomina morfologię, nie wymaga od pacjentów bycia na czczo.

Wynik badania kariotypu warto skonsultować z lekarzem genetykiem, który jako specjalista w zakresie chorób uwarunkowanych genetycznie, oszacuje szanse na donoszenie ciąży i urodzenie zdrowego dziecka. Zaproponuje też najbardziej optymalny w danym przypadku plan leczenia.

Klasyczne badanie kariotypu z krwi obwodowej kosztuje 499 zł. Cennik pozostałych badań oferowanych w klinice Gyncentrum znajdziesz tutaj.

In insemination, we use the natural reproductive potential of the partners. The sperm (after being properly prepared and injected into the uterus) themselves aim to fertilize the egg. The procedure is designed to help only bypass barriers that could prevent fertilization and facilitate the sperm’s path to the egg. In vitro fertilization (IVF) is already a more advanced and complex procedure. First, a woman must undergo ovulation stimulation so that as many ovarian follicles with egg cells inside as possible can be obtained. In the next stage, by means of puncture, the ova are retrieved and transferred to the laboratory, where the fusion of the ovum and the sperm already takes place. Fertilization thus takes place outside the woman’s body, rather than inside the body as in the case of insemination. The finished embryos are then cultured for several days and administered to the uterus – this stage is called embryo transfer.

Before insemination, in addition to a basic gynecological examination, a woman should have the following tests performed:

• evaluation of ovarian reserve (AMH, AFC, FSH, Estradiol).
• Sono-HSG (examination of the patency of the fallopian tubes)
• cytological examination
• virological examination (HIV, HCV, HBS, HBC, VDRL)
• testing for Chlamydia trachomatis, Mycoplasma genitalium, Ureoplasma urealitycum

For men, the only test required is a semen test.

The effectiveness of insemination depends on the cause of the couple’s problems. If the man and woman are healthy, and the reason for performing insemination is sexual dysfunction and the inability to have vaginal intercourse, then the chances of achieving pregnancy by means of intrauterine insemination will be about 25 – 30%, which is about the same as they are in young, healthy couples having intercourse at the most fertile moment of the cycle. However, it should be remembered that couples also benefit from intrauterine insemination for completely different indications – reduced sperm parameters, mild endometriosis, immunological disorders. In such cases, we can not expect the maximum effectiveness of the procedure – it will be from a few to several percent.

• Jeśli od kilku miesięcy nieskutecznie staracie się o dziecko
• Jeśli planujecie odłożyć decyzję o rodzicielstwie i chcielibyście sprawdzić, ile czasu Wam zostało (ocena rezerwy jajnikowej)
• Chcesz ocenić i ewentualnie poprawić parametry nasienia
• Chcesz mieć pewność, że jesteś płodny/a

Ponieważ taka konsultacja może okazać się pierwszym krokiem na drodze do spełnienia marzeń o potomstwie. Podczas konsultacji para ma okazję porozmawiać z lekarzem, który specjalizuje się właśnie w niepłodności – wie wszystko na temat jej możliwych przyczyn, wie jakie badania zlecić i jakie metody leczenia zastosować w danym przypadku, by para zyskała szansę na zajście w ciążę.

Pierwszej wizycie w klinice leczenia niepłodności zazwyczaj towarzyszy niepewność i stres, dlatego wcześniej warto się do niej przygotować. Ponieważ niepłodność jest problemem dotyczącym obojga partnerów, najlepiej, aby na konsultacji niepłodnościowej pojawili się razem, by lekarz miał możliwość porozmawiania z obojgiem.

W pierwszej kolejności lekarz zbiera dokładny wywiad medyczny. Jest to bardzo ważny element konsultacji, ponieważ pozwala lekarzowi wstępnie ustalić, co może być przyczyną trudności z poczęciem dziecka u pary oraz obrać kierunek dalszej diagnostyki. Oprócz pytań o datę ostatniej miesiączki i długość cyklu lekarz może zadać pytania o:

• występowanie problemów z płodnością u członków najbliższej rodziny (rodzice, rodzeństwo, dziadkowie)
• choroby przebyte w dzieciństwie (zwłaszcza choroby zakaźne, takie jak świnka czy różyczka)
• stosowaną metodę antykoncepcji
• styl życia (nawyki, nałogi)
• współżycie (czy jest regularne)
• przyjmowane leki
• choroby przewlekłe

Następnie lekarz przechodzi do zbadania kobiety – wykonuje badanie ginekologiczne wraz z USG. W kolejnym kroku zapoznaje się z historią dotychczasowego leczenia. Na konsultację niepłodnościową warto więc zabrać pełną dokumentację medyczną, w tym wyniki wszystkich przeprowadzonych dotąd badań. Na podstawie zebranych informacji specjalista leczenia niepłodności ocenia stan zdrowia partnerów, proponuje dodatkowe badania diagnostyczne oraz omawia z pacjentami możliwości dalszego leczenia. W trakcie konsultacji partnerzy mogą oczywiście zadawać własne pytania, jeśli coś jest dla nich niejasne lub wzbudza wątpliwości.

Obie procedury przebiegają prawie identycznie. Mamy kwalifikację pary, stymulację hormonalną, punkcję jajników, podczas której pobierane są komórki jajowe, zapłodnienie in vitro, transfer zarodka oraz potwierdzenie ciąży po 14 dniach od transferu. Jedna różnica występuje na etapie stymulacji. W in vitro z komórką jajową Dawczyni to właśnie Dawczyni poddaje się stymulacji hormonalnej oraz punkcji jajników, nie zaś Biorczyni zarodka.

Dawczynie to młode, zdrowe kobiety, które w pełni świadomie pragną podzielić się swoimi komórkami jajowymi z niepłodnymi parami chcącymi spełnić marzenie o rodzicielstwie. Doskonale rozumieją ich sytuację, kieruje nimi empatia i chęć podarowania komuś szczęścia. W klinice Gyncentrum Dawczynie komórek przechodzą restrykcyjną procedurę kwalifikacyjną, ich stan zdrowia jest dokładnie weryfikowany. Nie mogą mieć nałogów ani chorób uwarunkowanych genetycznie. Muszą posiadać negatywne wyniki testów na obecność chorób przenoszonych drogą płciową: AIDS (HIV), zapalenie wątroby typu B i C, kiły lub HTLV. Kwalifikacja do dawstwa komórek jest więc procesem wieloetapowym i wymaga od kandydatek na Dawczynie dużego zaangażowania. Wszystkie procedury są jednak niezbędne, by klinika miała 100% pewność, że nie istnieją żadne przeciwskazania do oddania komórek jajowych przez konkretną kobietę.

Wiele par podchodzących do in vitro z komórkami jajowymi Dawczyni, chciałoby poznać, zobaczyć i podziękować osobie, która przyczyniła się do ich szczęścia. Niestety polskie prawo nie przewiduje takiej sytuacji, dopuszczając jedynie dawstwo anonimowe. W praktyce oznacza to, że zarówno dane osobowe Dawczyń komórek, jak i dawców nasienia pozostają niejawne. Polskie prawo nie dopuszcza także tzw. dawstwa ze wskazaniem, para nie może więc wskazać konkretnej, znanej sobie osoby, od której chciałaby otrzymać komórki jajowe, np. siostry, przyjaciółki itp. Przy wyborze Dawczyni dla pary klinika bierze jednak pod uwagę grupę krwi oraz podobieństwo fenotypowe (kolor oczu, włosów, wzrost czy budowa ciała), by przyszłe dziecko było możliwie jak najbardziej podobne do rodziców.

In vitro is the creation of an embryo under unnatural conditions, in glass, but with the provision of all the mimicry, that is, the resemblance of all the states that occur in natural conditions. The most common method of fusing a sperm with an egg cell is called ICSI, or under high magnification – IMSI. In the laboratory, this is done in vessels, in suitable substances that mimic the natural conditions that the oocyte would encounter in the patient’s reproductive tract in the fallopian tube and later in the uterus. The sperm is also provided with such a substrate, in which it feels like it is in the natural pathways.

First, the doctor will conduct a medical history, gynecological examination and ultrasound. He will also review the history of previous treatment. It is always a good idea to bring the results of all previous tests with you to the first visit. Based on the information gathered, the doctor will assess the patients health, present treatment options, and order additional diagnostic tests if necessary. This is also the time for the patients themselves to ask questions, so it is a good idea to prepare for the first visit in advance, for example, by writing down all the burning questions on a piece of paper. During the appointment, the doctor will ask questions such as the date of the last menstrual period, the regularity and length of cycles, the course of treatment to date. In addition, he or she may ask whether there has been a problem of infertility among family members (parents, siblings, grandparents), and about childhood and current diseases. The visit is also likely to include questions about contraceptive methods used so far, lifestyle, libido and the puberty process.

There is no one-size-fits-all set of tests that should be done before the first visit to an infertility clinic. In order for patients to get the most out of the visit and for the doctor to gather as much information as possible about the patients’ health status already at this stage, it is recommended that the woman perform basic laboratory tests, i.e. blood count, hormonal tests TSH, AMH and prolactin. The man, on the other hand, should provide the results of a basic semen test on sperm motility and physical and chemical parameters. In addition, it is worth examining sperm morphology and viability, as well as the presence of antisperm antibodies and active leukocytes.

In the case of a woman, indications for IVF may include hormonal disorders, obstruction of the fallopian tubes, low ovarian reserve, endometriosis, idiopathic infertility (of unknown cause). In the case of men, the indication for IVF is primarily low semen parameters – their insufficient number, too weak motility, errors in structure.

Yes! Today, infertility clinics have at their disposal many tools and techniques , which increase the effectiveness of in vitro fertilization. These are primarily:

• IMSI (Intracytoplasmic Morphologically Selected Sperm Injection), an in vitro method involving the intra-cytoplasmic injection of morphologically and qualitatively selected sperm. This is achieved through the use of an optical microscope with a digital imaging track, which allows analysis of the sperm on a monitor screen at 6000x magnification. In comparison, ICSI offers the possibility of 400-fold magnification. The IMSI method increases the chance of success of the in vitro fertilization procedure and maintenance of pregnancy. In addition, the technology reduces the miscarriage rate in patients whose partners are diagnosed with teratozoospermia.

• Assisted Hatching (AH) is a procedure that involves incision of the embryo’s transparent sheath, immediately prior to transfer into the uterine cavity. This makes it easier for the embryo to leave the sheath that surrounds it. AH thus increases the chance of proper embryo implantation.

• MSOME (Motile Sperm Organelle Morphology Examination) is an examination of the morphology of motile sperm. It is performed under high microscopic magnification (6000-8000x). It allows an accurate assessment of the intracellular structures of sperm cells. The use of sperm selected by the MSOME technique for in vitro fertilization increases the chances of achieving a pregnancy.

• Preimplantation diagnosis – PGT (preimplantation genetic testing) involves evaluating the embryo for genetic abnormalities. They are performed on cells taken from embryos created during the IVF procedure, before the woman becomes pregnant. Early detection of defects and transfer of healthy embryos reduces the risk of reproductive failure and the birth of a child with a genetic defect.

• EmbryoGlue, a medium characterized by a high content of hyaluronate. It is also rich in all the nutrients necessary for proper embryo development. Thanks to its high hyaluronate content, EmbryoGlue creates optimal conditions during embryo transfer. The use of this technology increases the rate of embryo implantation and pregnancies received.

• EmbryoGen, which is a specialized culture medium enriched with GM-CSF (Granulocyte-Macrophage Colony-Stimulating Factor). GM-CSF is produced in the epithelium lining the fallopian tubes and uterus, as well as in the ovary, under the influence of estrogen. Its deficiency can be detrimental to embryonic development. By ensuring proper levels of GM-CSF, EmbryoGen influences cell division and optimal embryo development.

• The Primo Vision Time Lapse embryo monitoring system provides the ability to continuously observe embryo development without removing the embryos from the incubator. This, in turn, protects them from harmful external influences. A specially designed digital microscope, placed in the incubator, takes pictures of the embryo at a frequency of every 5 minutes. It then creates a video of its development from hundreds of photos. This is hugely important in selecting the most promising embryo for transfer.

The egg cell, which is given to the embryology laboratory by the attending physician during the LP, needs to be cleared of the so-called cumulus cloud, i.e. a mass of granulosa cells. Such a cell, in order to fuse it with a sperm, must be mature. When it has a clearly visible directional corpuscle, a shapely transparent sheath, if the space around the plasma is well formed and we do not have any granules, vacuoles there, then such a cell is ready for fertilization.

Semen, once donated in a special dedicated room, must be processed. We can treat it. We can remove various structures from it that would interfere with our ability to make a successful insemination. We can also sort the sperm. We do this by using a magnet – a special device that works like such a technical “maze”. After sperm is sprinkled, the sperm flows by itself into such a dedicated well, from which the embryologist then collects it. If the sperm turns out to be the right one, before we perform fertilization.

In evaluating semen, we are concerned with determining whether the sperm has a well-formed head, whether it has a well-formed acrosome, whether its movement is progressive. If there is something wrong with the sperm, we look for the causes of this condition. We are committed to selecting that best sperm, capable of fertilization.

In the embryology laboratory, we receive our partner’s sperm from our andrology department, while from the doctor we receive oocytes that are ready to be purified, and if they are mature and of the right quality, we can fuse them together with male gametes under sterile conditions, the right environment, in vitro. We expect that within several hours, two specific structures called male and female pre-nuclei will be produced and a zygote will form. Once it reaches the blastocyst stage, it is ready for implantation. We can administer it into the patient’s uterine cavity and within literally several hours expect the pregnancy to develop successfully.

After the transfer, avoid excessive physical activity and sexual contact that causes cramping. Hot baths should also be avoided.

At the time of transfer, it is recommended to administer only one embryo into the uterus. In justified cases, it is possible to transfer two – for example, when a woman is already over 35 years old and therefore less likely to implant an embryo, or is after unsuccessful attempts at in vitro fertilization. When recommending the transfer of a single embryo, the clinic is guided primarily by the patient’s well-being and wants to provide the future child with the best possible conditions for development. Transfer of a larger number of embryos is associated with the likelihood of multiple pregnancies – twins, triplets, quadruplets. Meanwhile, each such pregnancy is a greater risk of complications. Of course, all remaining embryos created as a result of the IVF procedure undergo vitrification (freezing) and are used in subsequent pregnancies.

Thawing of embryos occurs on average 2 hours before the scheduled transfer.

If there are no contraindications from the doctor the next transfer can already take place in the next cycle.

Yes, it is as possible. The whole procedure begins with the adoption of oocytes / sperm. The patient (recipient) receives oocytes taken from an anonymous donor. The donor oocytes are fertilized under laboratory conditions (in vitro) with the sperm of the recipient’s partner or, similarly, with the sperm of an anonymous donor. The resulting embryo is then transferred into the recipient woman’s uterine cavity. Indications for IVF with a donor egg are low ovarian reserve, condition after removal of both ovaries, chemotherapy, premature cessation of ovarian function.

To become a cell donor you need to meet several conditions:

• be no less than 18 and no more than 35 years old
• be in good health
• the woman should not be burdened with genetic diseases
• all tests for sexually transmitted diseases (HIV, hepatitis B and C, syphilis, HTLV) must be negative
• no addiction to alcohol and drugs including marijuana

The oocyte retrieval (puncture) procedure is performed under general anesthesia. Immediately after the procedure, the patient stays at the Gyncentrum Clinic in the day room for about 2 hours. After the procedure, light spotting and lower abdominal pain, similar to menstrual pain, are possible. You cannot eat, drink or chew gum for at least 6 hours before the procedure.

First of all, you must meet the following criteria:

• be not less than 18 and not more than 35 years old
• be in good health
• the man should not be burdened with genetic diseases
• all tests for sexually transmitted diseases (HIV, hepatitis B and C, syphilis, HTLV) must be negative
• no addiction to alcohol and drugs including marijuana
• the candidate must have at least a high school education with a high school diploma
• The first step to become a sperm donor at the Gyncentrum Sperm and Ova Bank is to fill out the form available at www.zostandawca24.pl under the “How to become a donor” tab. We will then send further instructions and a link to the questionnaire to be filled out and sent back to you at the email address you provided. Once the information from the questionnaire has been analyzed and the evaluation is positive, you will be contacted by the program coordinator to schedule an appointment.

Insemination involves the direct introduction of specially prepared semen into the uterine cavity. This is done with the help of a thin catheter, which makes it possible to bypass the barrier of cervical mucus and the antibodies, bacteria and fungi in it. The procedure is designed to increase the likelihood of the egg meeting the sperm, and thus increase the likelihood of conceiving a child. Insemination can be performed both during a natural cycle and after prior ovulation stimulation. Semen from the husband, partner or donor can be used for insemination.

It is calculated in the same way as for a pregnancy conceived naturally. Its onset is considered the first menstrual day of the cycle in which the embryo was transferred to the uterus or in which insemination was performed. If, as a result of hormonal stimulation, the menstrual cycle has shifted, the day of ovarian puncture is treated as the day of ovulation. Then 14 days are subtracted from this day (because, on average, ovulation occurs after that many days after the onset of menstruation) and it is this date that is considered the beginning of pregnancy.

Performing appropriate genetic testing before IVF allows you to better prepare for the entire in vitro fertilization procedure. It also allows to start possible treatment, increasing the chance of IVF success, i.e. conceiving and giving birth to a healthy child.

Couples undergoing IVF are advised to have a karyotype test, i.e. a set of all chromosomes.

In addition, a man should be tested for mutations in the CFTR gene, a mutation responsible for the development of cystic fibrosis, which can lead to changes in the reproductive system, such as missing or obstructed vas deferens. A third important test for a man is genetic testing of the AZF region for a microdeletion that may occur there. This is because this region contains genes encoding proteins involved in the process of sperm formation – spermatogenesis.

Women, on the other hand, are recommended to undergo genetic testing for mutations responsible for congenital thrombophilia, i.e. mutations in the gene for factor V of the blood clotting system (factor V Leiden) and the prothrombin gene. Both mutations are a major cause of the development of thromboembolism, and are also responsible for spontaneous miscarriages and other obstetric abnormalities.

Preimplantation genetic testing involves evaluating an embryo for genetic abnormalities. They are performed on cells taken from embryos created during the IVF procedure, before the woman becomes pregnant.

Early detection of defects and transfer of healthy embryos reduces the risk of reproductive failure and birth of a child with a genetic defect. Preimplantation genetic tests can diagnose Turner syndrome, Down syndrome, Edwards syndrome, Patau syndrome, Klinefelter syndrome, hemophilia, tuberous sclerosis, Huntington’s disease, cystic fibrosis, spinal muscular atrophy (SMA), Duchenne muscular dystrophy and Becker muscular dystrophy, among others.

There are several types of preimplantation genetic tests, including: PGT-A, PGT-M, PGT-SR and the newest technique for embryo genetic diagnosis – karyomapping.

Anti-Müllerian hormone (AMH), or Müllerian-inhibiting substance (MIS) or Müllerian-inhibiting factor (MIF), is a glycoprotein produced by the gonads – Sertoli cells in the testis and granulosa cells (preantral and antral follicles) in the ovaries. The level of AMH hormone correlates with the number of egg cells. The more there are, the higher the concentration of the hormone, and vice versa – the fewer ova, the lower the AMH level on the test result.

The process of oocyte formation is a rather complicated process and has its beginning as early as fetal life. How it proceeds depends on a great many factors: environmental, genetic and hormonal. At the stage of embryonic development, the primary germ cells undergo numerous divisions, increasing in number in the process. This is the time when the number of female sex cells increases instead of decreasing – the only time in a woman’s entire life. It is believed that around the 4th month of pregnancy the cells are approx. 7 million. However, by the 7th month, as a result of apoptosis (cell death) occurring, their number drops to 2 million and reduces further! With the onset of the first menstrual period, when the girl is 13-16 years old, the ovarian reserve already counts only 400 thousand cells. The entire period of a woman’s fertility, that is, from the onset of the first menstrual period until the onset of menopause, is associated with a slow decline in the number of egg cells.

The gradual shrinkage of the oocyte supply is a completely natural phenomenon that we cannot counteract. However, AMH testing, and other tests that assess female fertility, allow us to control this process. This, in turn, creates the possibility of conscious parenthood and the beginning of efforts to have a child at the most optimal moment.

There are also an increasing number of hormonal preparations on the market, with the help of which we can stimulate the ovaries to ovulate. The same goal will be achieved by injecting them with platelet-rich plasma – a procedure that is increasingly popular among patients. In addition, a woman can safeguard her fertility by freezing oocytes and using them later in an IVF procedure.

AMH standards are age-dependent, as the hormone levels naturally decline with age. The level of AMH hormone in given age ranges should be:

20-24 years 1.52 – 9.95 ng/ml
25-29 years 1.20 – 9.05 ng/ml
30-34 years 0.71 – 7.59 ng/ml
35-39 years 0.41 – 6.96 ng/ml
40-44 years 0.06 – 4.44 ng/ml
45-50 years 0.01 – 1.79 ng/ml
Women with PCOS 2.41 – 17.1 ng/ml

At Gyncentrum Clinic, AMH test results are available the same day. Gyncentrum Medical Laboratory was one of the first in Poland to use state-of-the-art technology to provide accurate AMH test results within 20 minutes.

Low ovarian reserve is most often indicative of premature cessation of ovarian function. (Premature ovarian failure – POF). We speak of it when ovarian function ceases before the age of 40, the age considered standard for menopause in the Polish population.

Elevated AMH levels may suggest that a patient has polycystic ovary syndrome (PCOS). The condition is currently the most common endocrinopathy in women of reproductive age. It involves the presence of many tiny follicles in the ovaries. Menstrual disorders and amenorrheic cycles, hirsutism and acne can occur during the course of the disease. High levels of the hormone AMH are also characteristic of PCOS.

The results of scientific studies indicate that the chances of achieving an IVF pregnancy are higher in women with high levels of AMH compared to women with low levels of the hormone. There is a correlation between the percentage of correctly fertilized cells and the concentration of AMH hormone. Knowing the patient’s ovarian reserve, it is easier for the doctor to adjust the treatment method and predict the ovarian response to hormonal stimulation.