Diagnostyka autoimmunologiczna koncentruje się na wykrywaniu sytuacji, w których układ odpornościowy kobiety, zamiast chronić organizm, zaczyna atakować własne komórki i tkanki. W kontekście starań o dziecko, takie „pomyłki” systemu obronnego mogą prowadzić do przewlekłych stanów zapalnych w macicy lub zaburzeń w mikrokrążeniu, co uniemożliwia prawidłowe zagnieżdżenie i odżywienie zarodka.
Diagnostyka Autoimmunologiczna 
Przeciwciała a płodność – co musisz wiedzieć?
Co atakują?
Wpływ na ciążę
Rekomendacja działań
Antyfosfolipidowe (APA)
Naczynia krwionośne.
Mogą powodować mikrozatory w łożysku i niedotlenienie płodu.
Leki przeciwzakrzepowe (heparyna, aspiryna) od dnia transferu lub owulacji oraz opcjonalnie sterydoterapia.
Przeciwjądrowe (ANA)
Jądra własnych komórek.
Wywołują przewlekły stan zapalny, utrudniając implantację zarodka.
Pogłębienie diagnostyki (Panel ANA3) oraz wdrożenie leczenia przeciwzapalnego i immunomodulującego.
Przeciw tarczycy (aTPO, aTG)
Tarczycę.
Nawet przy dobrej morfologii TSH, mogą zwiększać ryzyko poronienia.
Stabilizacja TSH pod opieką endokrynologa, dieta przeciwzapalna i suplementacja wspierająca odporność.
Przeciw plemnikom (ASA)
Plemniki (własne lub partnera).
Unieruchamiają plemniki, uniemożliwiając naturalne zapłodnienie.
Inseminacja domaciczna (IUI) z płukaniem nasienia lub zapłodnienie pozaustrojowe metodą ICSI.
Przeciw jajnikom (AOA)
Tkankę jajników.
Mogą prowadzić do przedwczesnego wygasania czynności jajników (POF).
Szybka ścieżka do in vitro lub mrożenie komórek jajowych ze względu na ryzyko wygasania rezerwy jajników.
Wypełnij formularz,
a oddzwonimy do Ciebie
Kiedy należy wykonać badania immunologiczne?
Większość par trafia do immunologa rozrodu po wykluczeniu przyczyn anatomicznych, hormonalnych i genetycznych. Główne wskazania to:
(utrata dwóch lub więcej ciąż).
po transferach zarodków w procedurze in vitro.
(tzw. niepłodność idiopatyczna).
(np. Hashimoto, toczeń, celiakia, RZS).
(utrata dwóch lub więcej ciąż).
po transferach zarodków w procedurze in vitro.
(tzw. niepłodność idiopatyczna).
(np. Hashimoto, toczeń, celiakia, RZS).
Panel ANA (Przeciwciała przeciwjądrowe) – diagnostyka układowa
Badanie przeciwciał ANA (Antinuclear Antibodies) realizowane w trzech etapach (ANA1, ANA2 oraz ANA3) jest złotym standardem w wykrywaniu układowych chorób tkanki łącznej. Obecność tych przeciwciał w wysokim mianie sugeruje, że w organizmie toczy się proces autoagresji, który może negatywnie wpływać na jakość komórek jajowych oraz środowisko macicy. Etapowanie badania pozwala nie tylko potwierdzić obecność przeciwciał (ANA1), ale także dokładnie określić ich typ i profil (ANA2/ANA3), co jest niezbędne do postawienia precyzyjnej diagnozy, takiej jak toczeń rumieniowaty układowy czy zespół Sjögrena – schorzeń mających bezpośredni wpływ na przebieg ciąży.
Pakiet APS – diagnostyka Zespołu Antyfosfolipidowego
Zespół antyfosfolipidowy (APS), często nazywany „zespołem gęstej krwi”, to jedna z najczęstszych i najlepiej zbadanych immunologicznych przyczyn nawracających strat ciąż. W przebiegu APS organizm wytwarza przeciwciała antykardiolipinowe, przeciwko β2-glikoproteinie oraz antykoagulant toczniowy. Ich obecność prowadzi do powstawania mikrozakrzepów w naczyniach krwionośnych łożyska, co odcina dopływ substancji odżywczych do zarodka. Pełna diagnostyka w kierunku APS jest absolutną podstawą u kobiet, które doświadczyły straty ciąży po 10. tygodniu lub powtarzających się poronień na wcześniejszym etapie. Rozpoznanie tego zespołu pozwala na zastosowanie skutecznej terapii heparyną i aspiryną, co u większości pacjentek umożliwia szczęśliwe rozwiązanie.
Przeciwciała tarczycowe i profil biochemiczny w niepłodności
Tarczyca jest metabolicznym dyrygentem płodności, a jej tło immunologiczne jest nierozerwalnie związane z sukcesem zapłodnienia. Badanie przeciwciał przeciw tyreoperoksydazie (anty-TPO) oraz przeciw tyreoglobulinie (anty-TG) pozwala zdiagnozować autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (chorobę Hashimoto), nawet przy wynikach TSH mieszczących się w normie. Wysokie stężenie tych przeciwciał jest markerem ogólnej nadreaktywności układu odpornościowego, co często koreluje z wyższym ryzykiem odrzucenia implantującego się zarodka. Diagnostykę tę uzupełniamy o kluczowe parametry biochemiczne, które pozwalają ocenić ogólną kondycję metaboliczną organizmu, tworząc pełny obraz zdrowia pacjentki przed kolejną próbą poczęcia.
Przygotowanie do diagnostyki i przebieg wizyty
Badania immunologiczne dla par wymagają szczególnej dyscypliny, ponieważ większość z nich musi zostać przeprowadzona z materiału pobranego od obojga partnerów w tym samym czasie. Aby wyniki były w pełni miarodajne, zaleca się, aby para była w dobrym stanie ogólnym – bez aktywnych infekcji wirusowych czy bakteryjnych w ciągu ostatnich dwóch tygodni. W przeciwieństwie do standardowej morfologii, większość tych testów nie wymaga bycia na czczo, jednak należy zwrócić uwagę na przyjmowane leki sterydowe oraz immunosupresyjne, które mogą wpływać na obraz układu odpornościowego. Nasz punkt pobrań zapewnia komfortowe warunki i pełną koordynację procesu, a czas oczekiwania na wyniki jest optymalizowany tak, by mogli Państwo jak najszybciej skonsultować je z naszym specjalistą immunologiem.
Słowniczek pojęć
Autoimmunologia w pigułce
Autoagresja
sytuacja, w której układ odpornościowy błędnie rozpoznaje własne zdrowe komórki (np. komórkę jajową lub zarodek) jako zagrożenie i próbuje je zniszczyć.
Zespół Antyfosfolipidowy (APS)
„zespół gęstej krwi”. To jedna z najczęstszych przyczyn nawracających poronień, którą można skutecznie leczyć lekami rozrzedzającymi krew.
Trombofilia
wrodzona lub nabyta skłonność do zakrzepicy. W połączeniu z autoimmunologią znacznie utrudnia utrzymanie wczesnej ciąży.
Płukanie macicy (Accuphil/Atosiban)
zaawansowane procedury wspomagające, stosowane u pacjentek z autoagresją w celu przygotowania endometrium na przyjęcie zarodka.
SPRAWDŹ NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA
FAQ
Czy posiadanie przeciwciał ANA oznacza, że nie zajdę w ciążę?
Nie. Wiele kobiet z dodatnimi przeciwciałami ANA rodzi zdrowe dzieci. Kluczem jest monitorowanie ich miana (ilości) i wdrożenie odpowiedniej sterydoterapii lub leczenia immunomodulującego przed transferem lub planowaną owulacją.
Jak autoimmunologia wpływa na in vitro?
Autoagresja może być przyczyną tzw. niepowodzeń implantacji. Mimo podania zdrowego genetycznie zarodka, układ odpornościowy matki może go odrzucić. Dlatego u pacjentek z grup ryzyka stosuje się tzw. „embrioprotekcję” (leczenie osłonowe).
Czy dieta ma wpływ na autoimmunologię w niepłodności?
Tak, dieta przeciwzapalna (np. śródziemnomorska, eliminująca produkty pro zapalne) wspiera leczenie farmakologiczne, pomagając wyciszyć ogólnoustrojowe stany zapalne, co sprzyja zagnieżdżeniu zarodka.
Umów się do Gyncentrum Warszawa na badania!
Odpowiednia diagnostyka to klucz do świadomego rodzicielstwa.
Dziękujemy za wypełnienie formularza
Niebawem skontaktujemy się z Tobą i zaproponujemy dogodny termin wizyty.