in vitro częstochowa i vitro częstochowa

In vitro Częstochowa

Jesteśmy kliniką z ponad 20-letnim doświadczeniem w zakresie diagnostyki i leczenia niepłodności. Swoim  pacjentom oferujemy różne metody leczenia, z in vitro włącznie.

Spełnij swoje marzenie o rodzicielstwie z kliniką Gyncentrum!

IN VITRO W CZĘSTOCHOWIE

Dlaczego in vitro?

W Polsce ponad 1,5 miliona par dotkniętych jest problemem niepłodności. Dla wielu z nich jedynym sposobem na spełnienie marzenia o posiadaniu dziecka jest metoda in vitro, czyli zapłodnienie pozaustrojowe. Chociaż wzbudza ona wiele kontrowersji, warto zauważyć, że:

  • dzięki in vitro na całym świecie urodziło się już ponad 8 milionów dzieci, a liczba ta ciągle się powiększa.
  • dzieci te są zdrowe i rozwijają się tak jak ich rówieśnicy.
  • dla wielu niepłodnych par in vitro jest jedyną szansą na spełnienie marzenia o rodzicielstwie – bez tej metody nie mieliby takiej możliwości.

Klinika Gyncentrum w Częstochowie służy wsparciem niepłodnym parom na każdym etapie ich drogi do ciąży i urodzenia zdrowego dziecka. Wsparcie to obejmuje pełną diagnostykę niepłodności prowadzoną w jednym ośrodku, leczenie oraz metody wspomaganego rozrodu, takie jak in vitro.

Umów konsultację
szczęśliwa para trzymająca dziecko poczęte metodą in vitro w Częstochowie
in vitro częstochowa
In Vitro Częstochowa

Gdzie wykonać in vitro w Częstochowie?

Zabieg zapłodnienia pozaustrojowego wykonasz w Klinice Gyncentrum w Częstochowie przy ul. Kozielewskiego 9. Umów pierwszą wizytę niepłodnościową i sprawdź, czy kwalifikujesz się do in vitro.

In Vitro Częstochowa

Klinika Gyncentrum Częstochowa
ul. Kozielewskiego 9

Sprawdź dojazd >> 

 

Umów pierwszą wizytę w Klinice Gyncentrum Częstochowa

    O METODZIE

    Czym jest in vitro?

    In vitro, zapłodnienie pozaustrojowe (IVF – in vitro fertilization) jest metodą wspomagającą rozród, w której proces zapłodnienia zachodzi poza układem rozrodczym kobiety, a następnie zarodki są implantowane do macicy w celu dalszego rozwoju i ewentualnej ciąży.

    Więcej informacji >>

    Oprócz tradycyjnego IVF, gdzie plemniki dodawane są do naczynia hodowlanego z oocytami, istnieją również  inne metody zapłodnienia:

    • IVF-ICSI (Intracytoplasmic Sperm Injection) to technika zapłodnienia pozaustrojowego, w której plemniki są wstrzykiwane bezpośrednio do cytoplazmy komórki jajowej.
    • IVF-PICSI (Physiological Intracytoplasmic Sperm Injection) to metoda in vitro, w której plemniki są wybierane na podstawie ich dojrzałości. Wybór opiera się na zdolności plemników do wiązania się z kwasem hialuronowym.
    • IVF-IMSI (Intracytoplasmic Morphologically Selected Sperm Injection) to metoda in vitro, w której plemniki są wstrzykiwane do cytoplazmy komórki jajowej. Jednak przed procedurą embriolog dokładnie wybiera najlepsze pod względem jakości plemniki, obserwując je pod mikroskopem w bardzo dużym powiększeniu.
    rodzice z dzieckiem na podłodze rodzice z dzieckiem na podłodze

    Chcesz dowiedzieć się więcej o in vitro w Czętochowie?

    WSKAZANIA DO IN VITRO

    Kiedy sięga się po in vitro?

    In vitro stosuje się zarówno, jeśli przyczyna niepłodności jest spowodowana czynnikiem męskim, jak i żeńskim.

    Mężczyzna

    Podstawowym wskazaniem do in vitro leżącym po stronie mężczyzny są:

    • słabe parametry nasienia:  z niską liczbą plemników w ejakulacie czy też wysoką liczbą plemników nieruchomych lub o nieprawidłowej budowie;
    • brak plemników w ejakulacie: czy też całkowity brak ejakulatu (aspermia)
    • uszkodzenie jąder: np. w wyniku urazu
    • przebyte leczenie onkologiczne: przed rozpoczęciem leczenia onkologicznego mężczyźnie proponuje się zamrożenie nasienia, które później może zostać użyte w procedurze in vitro
    Umów wizytę

    Kobieta

    Wskazaniem do in vitro w przypadku kobiet będzie m.in.: 

    • nieobecność lub trwałe uszkodzenie jajowodów, niedrożność jajowodów
    • zaburzenia pracy jajników, zespół policystycznych jajników
    • zaburzenia jajeczkowania
    • zaburzenia gospodarki hormonalnej
    • endometrioza
    • przebyte inseminacje domaciczne zakończone niepowodzeniem
    Umów wizytę

    In vitro Częstochowa – przebieg procedury

    kobieta wstrzykująca sobie hormony podczas stymulacji owulacji do in vitro w Częstochowie
    IN VITRO KROK PO KROKU

    Krok pierwszy: stymulacja hormonalna

    Stymulacja owulacji to procedura, w trakcie której jajniki są stymulowane do produkcji większej liczby pęcherzyków jajnikowych niż to ma miejsce w naturalnym cyklu. Pacjentka otrzymuje hormony w formie podskórnych zastrzyków, zgodnie z indywidualnym planem stymulacji opracowanym przez lekarza. Cały proces jest ścisłe monitorowany, a kiedy pęcherzyki jajnikowe osiągną odpowiednią wielkość, pacjentka jest przygotowywana do punkcji jajników.

    Dowiedz się więcej
    Kobieta czekająca na fotelu ginekologicznym na punkcję jajników do zabiegu in vitro w częstochowie
    IN VITRO KROK PO KROKU

    Krok drugi: punkcja jajników oraz oddanie nasienia

    Punkcja jajników to procedura, podczas której lekarz nakłuwa jajniki i pobiera z nich komórki jajowe, których liczba została wcześniej zwielokrotniona w wyniku stymulacji hormonalnej. Punkcja musi zostać przeprowadzona w ciągu 36. godzin od podania pacjentce hormonu hCG, zanim pęcherzyki Graafa pękną  samodzielnie. Lekarz korzysta z ultrasonografu (USG), aby precyzyjnie nakłuć igłą pęcherzyki Graafa, a następnie pobrać płyn pęcherzykowy wraz z zawartymi w nim komórkami jajowymi.

    Jednocześnie partner pacjentki drogą masturbacji oddaje nasienie. Czynność tę wykonuje w specjalnie przygotowanym do tego celu pomieszczeniu na terenie kliniki, które zapewnia mu nie tylko komfort, ale i pełną dyskrecję.

    Dowiedz się więcej
    IN VITRO KROK PO KROKU

    Krok trzeci: połączenie komórki jajowej z plemnikiem

     

    Zapłodnienie pozaustrojowe polega na połączeniu komórki jajowej z plemnikiem. Etap ten odbywa się w warunkach laboratoryjnych i wykonuje go doświadczony embriolog. Zanim to jednak nastąpi, komórki jajowe izoluje się z płynu pęcherzykowego i umieszcza na specjalnych pożywkach. Nasienie z kolei jest oczyszczane i embriolog wybiera z niego najlepsze pod względem jakościowym plemniki.

    Dowiedz się więcej
    para ciesząca się z pozytywnego wyniku
    IN VITRO KROK PO KROKU

    Krok czwarty: transfer zarodka

    Transfer zarodka to ostatni etap całej procedury in vitro. W jego trakcie gotowy zarodek jest wprowadzany za pomocą cewnika i pod kontrolą USG bezpośrednio do jamy macicy. Transfer odbywa się na fotelu  ginekologicznym, trwa kilka minut i większość pacjentek ocenia go jako praktycznie bezbolesny. Jeśli zarodkowi uda się prawidłowo zagnieździć w macicy, to już w 10. dniu po transferze badanie beta hCG powinno dać wynik pozytywny.

    Dowiedz się więcej
    IN VITRO BEZ RYZYKA FINANSOWEGO

    Ciąża albo zwrot 100% kosztów

    Ciąża bez ryzyka finansowego to jedyny w Polsce tak kompleksowy program leczenia niepłodności. Para przystępująca do programu dostaje gwarancję stałej ceny za leczenie zakończone ciążą. W przypadku braku sukcesu otrzymuje zwrot 100% poniesionych kosztów.

    Program obejmuje do 6. cykli in vitro, w trakcie których para albo zachodzi w ciążę, albo zwracamy jej 100% wpłaconych środków za leczenie. W ramach jednorazowej zryczałtowanej opłaty otrzymuje dostęp do procedur i świadczeń medycznych wymaganych w procesie zapłodnienia pozaustrojowego, w tym dostęp do zaawansowanych technik zwiększających skuteczność in vitro. Dzięki temu para nie musi obawiać się, że po jednej nieudanej  próbie zapłodnienia, zabraknie jej środków na dalsze leczenie. Pary zakwalifikowane do programu mogą ponadto liczyć na:

    • minimum formalności – proces kwalifikacji do programu jest szybki;
    • opiekę dedykowanego lekarza oraz asystenta przez cały proces leczenia;
    • wygodny system ratalny – płatność za leczenie w ramach programu In vitro bez ryzyka finansowego można rozłożyć na raty.
    Dowiedz się więcej
    in vitro częstochowa bez ryzyka finansowego
    FAQ

    Najczęściej zadawane pytania
    dotyczące in vitro w Częstochowie

    Na czym polega zapłodnienie in vitro?

    In vitro to wytworzenie embrionu w warunkach nienaturalnych, w szkle, lecz z zapewnieniem całej mimikry, czyli upodobnienia wszystkich stanów, które mają miejsce w warunkach naturalnych. Najczęstszą metodą połączenia plemnika z komórką jajową jest tzw. ICSI, lub pod dużym powiększeniem – IMSI. W laboratorium dokonuje się tego w naczyniach, w odpowiednich substancjach, naśladujących warunki naturalne, które oocyt spotkałby w drogach rodnych pacjentki w jajowodzie, a później w macicy. Plemnikowi również zapewniamy takie podłoże, w których on czuje się jak w drogach naturalnych.

    Jak wygląda pierwsza wizyta w klinice leczenia niepłodności?

    W pierwszej kolejności lekarz przeprowadzi wywiad medyczny, badanie ginekologiczne i USG. Zapozna się także z historią dotychczasowego leczenia. Na pierwszą wizytę zawsze warto zabrać ze sobą wyniki wszystkich dotychczasowych badań. W oparciu o zebrane informacje lekarz ocenia stan zdrowia pacjentów, przedstawia możliwości leczenia, a w razie potrzeby zleca dodatkowe t badania diagnostyczne. Jest to także czas do zadawania pytań przez samych pacjentów, w związku z tym do pierwszej wizyty dobrze jest się wcześniej przygotować, np. spisując wszystkie nurtujące pytania na kartce. Podczas spotkania lekarz zada pytanie m.in. o datę ostatniej miesiączki, regularność i długość cykli, przebieg dotychczasowego leczenia. Ponadto może zapytać, czy wśród członków rodziny wystąpił problem niepłodności (rodzice, rodzeństwo, dziadkowie) oraz o choroby przebyte w dzieciństwie i występujące obecnie. W trakcie wizyty prawdopodobnie padną także pytania o stosowane dotychczas metody antykoncepcji, styl życia, libido i proces dojrzewania.

    Nie istnieje jeden uniwersalny zestaw badań, który należy zrobić przed pierwszą wizytą w klinice leczenia niepłodności. Aby pacjenci mogli jak najwięcej wynieść z wizyty oraz by lekarz mógł już na tym etapie zebrać jak najwięcej informacji o stanie zdrowia pacjentów, zaleca się, by kobieta wykonała podstawowe badania laboratoryjne tj.: morfologia krwi, badania hormonalne TSH, AMH oraz prolaktynę. Mężczyzna powinien natomiast dostarczyć wyniki podstawowego badania nasienia, dotyczące ruchliwości plemników oraz parametrów fizyko-chemicznych. Dodatkowo warto zbadać morfologię i żywotności plemników oraz obecność przeciwciał przeciwplemnikowych i aktywnych leukocytów.

    Jakie są wskazania do in vitro?

    W przypadku kobiety wskazaniem do in vitro mogą być: zaburzenia hormonalne, niedrożność jajowodów, niska rezerwa jajnikowa, endometrioza, niepłodność idiopatyczna (o nieznanej przyczynie). W przypadku mężczyzn wskazaniem do in vitro są przede wszystkim niskie parametry nasienia – ich niewystarczająca liczba, za słaba ruchliwość, błędy w budowie.

    Czy można zwiększyć skuteczność in vitro?

    Tak! Obecnie kliniki leczenia niepłodności mają do dyspozycji wiele narzędzi i technik , które zwiększają skuteczność zapłodnienia pozaustrojowego. Są to przede wszystkim:

     

    • IMSI (ang. Intracytoplasmic Morphologically Selected Sperm Injection) czyli metoda in vitro polegająca na docytoplazmatycznej iniekcji morfologicznie i jakościowo wyselekcjonowanych plemników. Udaje się to osiągnąć dzięki zastosowaniu mikroskopu optycznego z cyfrowym torem obrazowym, umożliwiającym analizę plemnika na ekranie monitora w 6000-krotnym powiększeniu. Dla porównania, ICSI daje możliwość 400-krotnego powiększenia. Metoda IMSI zwiększa szansę na powodzenie procedury zapłodnienia in vitro i utrzymania ciąży. Technologia ta zmniejsza ponadto odsetek poronień u pacjentek, których partnerzy mają rozpoznaną teratozoospermię.

     

    • Assisted Hatching (AH) jest to zabieg, który polega na nacięciu osłonki przejrzystej zarodka, bezpośrednio przed transferem do jamy macicy. Ułatwia to zarodkowi opuszczenie osłonki, która go otacza. AH zwiększa więc szansę na prawidłową implantację zarodka.

     

    • MSOME (ang. Motile Sperm Organelle Morphology Examination) to badanie morfologii ruchliwych plemników. Przeprowadzane jest pod dużym powiększeniem mikroskopowym (6000-8000-krotnym). Umożliwia to dokładną ocenę struktur wewnątrzkomórkowych plemników. Wykorzystanie do zapłodnienia pozaustrojowego plemnika wyselekcjonowanego techniką MSOME zwiększa szanse na uzyskanie ciąży.

     

    • Diagnostyka preimplantacyjna – PGT (preimplantacyjne testy genetyczne) polegają na ocenie zarodka pod kątem występowania nieprawidłowości genetycznych. Wykonuje się je na komórkach pobranych z zarodków powstałych w trakcie procedury in vitro, zanim jeszcze kobieta zajdzie w ciążę. Wczesne wykrycie wad oraz transfer zdrowych zarodków zmniejsza ryzyko niepowodzeń rozrodu i urodzenia dziecka z wadą genetyczną.

     

    • EmbryoGlue, czyli podłoże charakteryzujące się wysoką zawartością hialuronianu. Jest także bogate we wszystkie składniki odżywcze niezbędne dla prawidłowego rozwoju zarodka. Dzięki dużej zawartości hialuronianu EmbryoGlue stwarza optymalne warunki w trakcie transferu zarodka. Zastosowanie tej technologii podnosi wskaźnik implantacji zarodka oraz otrzymanych ciąż.

     

    • EmbryoGen, czyli specjalistyczne medium hodowlane, wzbogacone o czynnik wzrostu GM-CSF (Granulocyte-Macrophage Colony-Stimulating Factor). GM-CSF wytwarzany jest w nabłonku wyściełającym jajowody i macicę oraz w jajniku, pod wpływem działania estrogenów. Jego niedobór może być niekorzystny dla rozwoju zarodka. Zapewniając właściwy poziom GM-CSF, EmbryoGen wpływa na podziały komórkowe oraz optymalny rozwój zarodka.

     

    • System monitorowania zarodków Primo Vision Time Lapse daje możliwość ciągłej obserwacji rozwoju zarodków bez konieczności wyjmowania ich z inkubatora. To z kolei chroni je przed szkodliwym wpływem czynników zewnętrznych. Specjalnie zaprojektowany mikroskop cyfrowy, umieszczony w inkubatorze, robi zdjęcia zarodka z częstotliwością co 5 minut. Następnie z setek zdjęć tworzy film przedstawiający przebieg jego rozwoju. Jest to ogromne ważne przy wyborze do transferu najlepiej rokującego zarodka.
    W jaki sposób ocenia się komórkę jajową do in vitro?

    Komórka jajowa, którą w trakcie punkcji otrzymujemy do laboratorium embriologicznego od prowadzącego lekarza, wymaga oczyszczenia z tzw. chmury cumulusów, czyli z masy komórek ziarnistych. Taka komórka, żeby ją połączyć z plemnikiem, musi być dojrzała. Kiedy ma dobrze widoczne ciałko kierunkowe, kształtną osłonkę przejrzystą, jeśli przestrzeń wokół plazmy jest dobrze wykształcona i nie mamy tam żadnych ziarnistości, wakuoli, to taka komórka jest gotowa do zapłodnienia.

    W jaki sposób ocenia się nasienie do in vitro?

    Nasienie, po oddaniu go w specjalnym, dedykowanym pomieszczeniu, musi zostać opracowane. Możemy je uzdatnić. Możemy usunąć z niego różne struktury, które przeszkadzałyby nam w dokonaniu skutecznego zapłodnienia. Możemy też przesortować plemniki. Dokonujemy tego za pomocą magnesu – specjalnego urządzenia, które działa niczym taki techniczny „labirynt”. Po nakropleniu nasienia plemniki przepływają sobie do takiego dedykowanego dołka, z którego następnie pobiera je embriolog. Jeśli plemnik okazuje się właściwy, nim dokonujemy zapłodnienia.

    W ocenie nasienia zależy nam na określeniu, czy plemnik ma dobrze wykształconą główkę, czy ma dobrze wykształcony akrosom, czy jego ruch jest postępowy. Jeśli z plemnikiem jest coś nie tak, to szukamy przyczyn tego stanu. Zależy nam na wyselekcjonowaniu tego najlepszego plemnika, zdolnego do zapłodnienia.

    W jaki sposób pracuje laboratorium embriologiczne?

    W laboratorium embriologicznym otrzymujemy nasienie partnera od naszego działu andrologicznego, natomiast od lekarza otrzymujemy gotowe do oczyszczenia oocyty i jeśli są one dojrzałe i odpowiedniej jakości, możemy je w warunkach sterylnych, właściwym otoczeniu, w in vitro, połączyć razem z gametami męskimi. Spodziewamy się, że w ciągu kilkunastu godzin dojdzie do wytworzenia dwóch specyficznych struktur zwanych przedjąrzami męskim i żeńskim i powstania zygoty. Po osiągnięciu stadium blastocysty, jest ono gotowe do wszczepienia. Możemy go podać do jamy macicy pacjentki i w ciągu dosłownie kilkunastu godzin oczekiwać, że ciąża będzie się pomyślnie rozwijać.

    Przede mną pierwszy transfer. Czego powinnam unikać po transferze?

    Po transferze należy unikać nadmiernej aktywności fizycznej oraz kontaktów seksualnych, które powodują skurcze. Należy również unikać gorących kąpieli.

    Ile zarodków transferowanych jest w trakcie procedury in vitro?

    W czasie transferu zaleca się podanie do macicy tylko jednego zarodka. W uzasadnionych przypadkach istnieje możliwość przetransferowania dwóch – np. gdy kobieta ma już ponad 35 lat i w związku z tym mniejszą szansę na zagnieżdżenie się zarodka lub jest po nieudanych próbach zapłodnienia pozaustrojowego. Zalecając transfer pojedynczego zarodka, klinika kieruje się przede wszystkim dobrem pacjentki i chce zapewnić przyszłemu dziecku jak najlepsze warunki do rozwoju. Transfer większej liczby zarodków wiąże się z prawdopodobieństwem wystąpienia ciąży mnogiej – bliźniaczej, trojaczej, czworaczej. Tymczasem każda taka ciąża to większe ryzyko powikłań. Oczywiście wszystkie pozostałe zarodki powstałe w wyniku procedury in vitro poddaje się witryfikacji (zamrożeniu) i wykorzystuje w kolejnych ciążach.

    Na ile przed transferem następuje rozmrożenie zarodków?

    Rozmrożenie zarodków następuje średnio 2 godziny przed planowanym transferem.

    Jestem po kriotransferze dwóch zarodków (3 doba). Wynik jest negatywny. Kiedy mogę mieć kolejny transfer?

    Jeżeli nie ma przeciwwskazań ze strony lekarza następny transfer może odbyć się już w następnym cyklu.

    Czy w in vitro można wykorzystać nasienie/ komórki jajowe dawcy/ dawczyni?

    Tak, jest to jak najbardziej możliwe. Całą procedurę rozpoczyna adopcja komórek jajowych / nasienia. Pacjentka (biorczyni) przyjmuje oocyty pobrane od anonimowej dawczyni. Oocyty dawczyni są zapładniane w warunkach laboratoryjnych (in vitro) nasieniem partnera biorczyni lub analogicznie nasieniem anonimowego dawcy. Powstały zarodek jest następnie transferowany do jamy macicy biorczyni. Wskazaniem do in vitro z komórką jajową dawczyni jest niska rezerwa jajnikowa, stan po usunięciu obu jajników, chemioterapia, przedwczesne wygaśnięcie funkcji jajników.

    Kto może zostać dawczynią komórek jajowych?

    Aby zostać dawczynią komórek trzeba spełnić kilka warunków:

    • mieć nie mniej niż 18 i nie więcej niż 35 lat
    • być w dobrym stanie zdrowia
    • kobieta nie powinna być obciążona chorobami genetycznymi
    • wszystkie testy na obecność chorób przenoszonych drogą płciową (HIV, WZW B i C, kiła, HTLV) muszą być negatywne
    • brak uzależnienia od alkoholu i narkotyków w tym marihuany
    Czy zabieg pobrania komórek jajowych boli?

    Zabieg pobrania (punkcji) komórek jajowych jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym. Bezpośrednio po zabiegu pacjentka przebywa w Klinice Gyncentrum na sali pobytu dziennego przez ok. 2 godziny. Po zabiegu możliwe są lekkie plamienia oraz bóle podbrzusza, podobne do bóli menstruacyjnych. Przez co najmniej 6 godzin przed zabiegiem nie można jeść, pić oraz żuć gumy.

    Jak zostać dawcą nasienia?

    Przede wszystkim należy spełniać następujące kryteria:

    • mieć nie mniej niż 18 i nie więcej niż 35 lata
    • być w dobrym stanie zdrowia
    • mężczyzna nie powinien być obciążony chorobami genetycznymi
    • wszystkie testy na obecność chorób przenoszonych drogą płciową (HIV, WZW B i C, kiła, HTLV) muszą być negatywne
    • brak uzależnienia od alkoholu i narkotyków w tym marihuany
    • kandydat musi posiadać wykształcenie co najmniej średnie z maturą
    • Pierwszym krokiem do tego, aby zostać dawcą nasienia w Banku Nasienia i Komórek Jajowych Gyncentrum jest wypełnienie formularza dostępnego na STRONIE. Następnie na podany przez Ciebie adres mailowy wyślemy dalsze wskazówki oraz link do kwestionariusza, który należy wypełnić i odesłać do nas. Po przeanalizowaniu informacji z kwestionariusza i pozytywnej ocenie skontaktuje się z Tobą koordynator programu w celu umówienia terminu spotkania.
    Czym jest inseminacja?

    Inseminacja polega na bezpośrednim wprowadzeniu do jamy macicy specjalnie przygotowanego nasienia. Odbywa się to za pomocą cieniutkiego cewnika, co pozwala pominąć barierę śluzu szyjkowego i znajdujących się w nim przeciwciał, bakterii oraz grzybów. Zabieg ten ma zwiększyć prawdopodobieństwo spotkania się komórki jajowej z plemnikiem, a więc i zwiększyć prawdopodobieństwo poczęcia dziecka. Inseminacja może zostać przeprowadzona zarówno w cyklu naturalnym, jak i po wcześniejszej stymulacji jajeczkowania. Do inseminacji można wykorzystać nasienie męża, partnera lub dawcy.

    Jak obliczyć wiek ciąży i datę porodu po in vitro?

    Oblicza się go tak samo, jak w przypadku ciąży poczętej w sposób naturalny. Za jej początek uznaje się pierwszy dzień miesiączki cyklu, w którym zarodek został przeniesiony do macicy lub w którym wykonano inseminację. Jeżeli w wyniku stymulacji hormonalnej cykl miesiączkowy przesunął się, to dzień punkcji jajników traktowany jest jak dzień owulacji. Następnie od tego dnia odejmuje się 14 dni (bo przeciętnie po tylu dniach od wystąpienia miesiączki następuje owulacja) i właśnie tę datę uznaje się za początek ciąży.

    Czym jest diagnostyka genetyczna przed in vitro?

    Wykonanie odpowiednich badań genetycznych przed in vitro pozwala lepiej przygotować się do całej procedury zapłodnienia pozaustrojowego. Pozwala także rozpocząć ewentualne leczenie, zwiększające szansę na powodzenie in vitro, czyli poczęcie i urodzenie zdrowego dziecka.

    Parze przystępującej do zapłodnienia pozaustrojowego zaleca się wykonanie badania kariotypu, czyli zestawu wszystkich chromosomów.

    Dodatkowo mężczyzna powinien przebadać się w kierunku mutacji w genie CFTR, czyli mutacji odpowiedzialnej za rozwój mukowiscydozy, która może prowadzić do zmian w obrębie układu rozrodczego, np. braku lub niedrożności nasieniowodów. Trzecim ważnym badaniem dla mężczyzny jest badanie genetyczne regionu AZF w kierunku mogącej wystąpić tam mikrodelecji. W regionie tym znajdują się bowiem geny kodujące białka uczestniczące w procesie powstawania plemników – spermatogenezie.

    Kobietom zaleca się natomiast badania genetyczne w kierunku mutacji odpowiedzialnych za trombofilię wrodzoną, czyli mutacji w genie czynnika V układu krzepnięcia krwi (czynnik V Leiden) oraz genu protrombiny. Obie mutacje stanowią główną przyczynę rozwoju choroby zakrzepowo-zatorowej, odpowiadają także za poronienia samoistne oraz inne nieprawidłowości położnicze.

    Czym jest diagnostyka preimplantacyjna?

    Preimplantacyjne testy genetyczne polegają na ocenie zarodka pod kątem występowania nieprawidłowości genetycznych. Wykonuje się je na komórkach pobranych z zarodków powstałych w trakcie procedury in vitro, zanim jeszcze kobieta zajdzie w ciążę.

    Wczesne wykrycie wad oraz transfer zdrowych zarodków zmniejsza ryzyko niepowodzeń rozrodu i urodzenia dziecka z wadą genetyczną. Preimplantacyjne testy genetycze pozwalają zdiagnozować m.in. zespół Turnera, Downa, Edwardsa, Patau, Klinefeltera, hemofilię, stwardnienia guzowate, chorobę Huntingtona, mukowiscydozę, rdzeniowy zanik mięśni (SMA), dystrofię mięśniową Duchenne’a i Beckera.

    Istnieje kilka rodzajów preimplantacyjnych testów genetycznych, w tym: PGT-A, PGT-M, PGT-SR oraz najnowsza technika diagnostyki genetycznej zarodków – karyomapping.

    Umów pierwszą wizytę w Klinice Gyncentrum Częstochowa

      Umów wizytę niepłodnościową w Częstochowie

      .

      Sprawdź, czy
      kwalifikujesz się do in vitro

        Dziękujemy za wypełnienie formularza

        Niebawem skontaktujemy się z Tobą w celu umówienia terminu wizyty.

        Więcej